نگاه همه به پرده سینما بود . (جشنواره فیلم های ۱۰ دقیقه ای بود به گمانم...)

اکران فیلم شروع شد.

شروع فیلم: تصویر سقف یک اتاق .....

دو دقیقه از فیلم گذشت.

سه ... چهار.... پنج.....

هشت دقیقه ی اول فیلم تنها تصویر سقف یک اتاق !!!!

صدای همه درامد.

اغلب حاضران سالن سینما را ترک کردند.

ناگهان دوربین حرکت کرد و امد پایین و به یک معلول قطع نخاع خوابیده بر روی تخت رسید....

    جمله زیر نویس فیم : < این فقط هشت دقیقه از زندگی این انسان بود و شما طاقتش را نداشتید>    

                                                 به راستی <خدایا شکرتتتتت>